Ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΙ ΕΓΩ.

Το σχολείο τέλειωσε το κοριτσάκι ενηλικιώθηκε . Οι άνθρωποι του περιβάλλοντος του κατάφεραν να το πείσουν ότι έπρεπε να αλλάξει να χάσει κιλά γιατί είχε όμορφο πρόσωπο. Έτσι λοιπόν και εκείνο άρχισε να βλέπει τον εαυτό του με άλλο μάτι, άρχισε να πιστεύει και εκείνο ότι έπρεπε να αλλάξει και ότι μπορούσε να αλλάξει πράγμα που μέχρι τότε δεν το πίστευε, αντίθετα θεωρούσε ότι ο εσωτερικός του κόσμος ήταν ποιο σημαντικός και μετρούσε περισσότερο από ότι η εμφάνιση του για την οποία μέχρι τότε δεν έδινε καθόλου σημασία, αν και δεν του άρεσε καθόλου που ήταν χοντρούλη , που φορούσε συνέχεια μαύρες φόρμες και γιαλάκια .Έτσι λοιπόν άρχισε να κάνει δίαιτα , άλλαξε τα μαλλιά του , άλλαξε τα γιαλάκια του, άρχησε να φοράει ρούχα που μέχρι τότε δεν μπορούσε να βάλει και άρχησε να βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να του αρέσει ο εαυτός του , να τον αγαπάει περισσότερο και να τον περιποιείται, το ηθικό του ανέβηκε και οι μαύρες σκέψεις που έκανε παλιότερα θάφτηκαν μέσα στο υποσυνείδητο του όπως και το αγοράκι που το είχε πληγώσει ξεχάστηκε , το μόνο που ήθελε ήταν να μην σκέφτεται άσχημα πράγματα να μην αναλύει τις σκέψεις του τόσο πολύ και να φύγει μακριά για να αρχίσει πάλι από την αρχή και εκεί που θα πήγαινε να περνούσε μόνο καλά.

Ο καιρός πέρασε και ήρθε η μέρα που θα πήγαινε να σπουδάσει. Του άρεσε που θα έμενε μόνο του, θα είχε το δικό του σπίτι και θα ήταν ανεξάρτητο αυτό το ήθελε πολύ αλλά δεν είχε πετύχει να σπουδάσει αυτό που ήθελε , βέβαια αυτό δεν το έδωσε τόσο μεγάλη σημασία γιατί η επιθυμία του να φύγει ήταν μεγαλύτερη και η επιλογή το να δώσει για δεύτερη φορά πανελλάδικές δεν υπήρχε γιαυτό. Πήγε λοιπόν να σπουδάσει αυτό που του έλαχε γιατί ως γνωστόν για όλους οι πανελλαδικές ήταν λαχείο και λίγοι ήταν αυτοί που κατάφεραν να περάσουν σε αυτό που επιθυμούσαν.

Στην αρχή του φάνηκαν όλα βουνό αλλά παρόλο που η ιδέα του άγνωστου το φόβιζε  ταυτόχρονα του άρεσε και ας πήγαινε σε ένα περιβάλλον που δεν γνώριζε κανέναν και που το αντικείμενο της σχολής και τα μαθήματα δεν ήταν ότι εύκολο γιαυτό.

Στην αρχή η μοναξιά του σπιτιού που δεν είχε καμία άλλη ανθρώπινη παρουσία το φόβιζε το έκανε να νιώθει άβολα σιγά σιγά άρχισε να συνηθίζει , άρχισε να γνωρίζει καινούργιο κόσμο και να περνάει καλά με τους συμφοιτητές του, να βγαίνει έξω να πηγαίνει σε άλλα σπίτια , να μαθαίνει τα μαγαζιά και τα φοιτητικά στέκια της πόλης  από τα παιδιά των μεγαλύτερων εξαμήνων , έτσι γνώρισε και τον Αλέξη με την παρέα του.

Η αίθουσα με τους υπολογιστές στην σχολή ήταν ένας χώρος που πηγαίνανε τα παιδια  και για να ασχοληθούνε με κάτι που αφορούσε κάποιο μάθημα αλλά και για να ψυχαγωγηθούν στο διαδίκτυο ή και πολλές φορές απλά για να κάνουν κουβέντα , έτσι τυχαία λοιπόν τον γνώρισε μαζί με τον φίλο του τον Άρη, οι δυο τους παίζανε ένα παιχνίδι γνώσεων στο ιντερνέτ και είχαν μαζευτεί και άλλα παιδιά από πάνω τους και έτσι του κίνησαν την περιέργεια να παίξει , άλλωστε ήξερε πάρα πολύ καλά τις απαντήσεις στις ερωτήσεις ιστορίας , ένα γιατί του άρεσε πολύ η ιστορία καθώς ήταν από τα αγαπημένα του μαθήματα και ένα γιατί τα είχε πρόσφατα, έτσι ξεκίνησε μια κουβέντα με τις γνωστές ερωτήσεις ( πως σε λένε , τι κατεύθυνση ήσουν στο σχολείο, από πού είσαι κτλ.)(δεν φαντάστηκε ποτέ ότι το παιδί που γνώρισε στην αίθουσα τον υπολογιστών θα στιγμάτιζε τόσο πολύ την ήδη πληγωμένη καρδιά του και το όνομα του δεν θα το ξεχνούσε ποτέ).

Οι γνωριμίες συνεχίστηκαν, του γνώρισε και τα άλλα παιδιά της παρέας καθώς και τον φίλο του τον Άρη και εκείνο τη φίλη που έκανε παρέα  Εκείνοι του πρότειναν μαζί με την φίλη του να βγούνε κάποιο βράδυ για να γνωρίσουν τα κλαμπ της πόλης και την νυχτερινή ζωή. Έτσι ένα βράδυ βγήκανε όλοι μαζί , το κοριτσάκι ήταν χαρούμενο ένιωθε όμορφα ότι φορούσε του πήγαινε , περνούσε καλά και κυρίως γελούσε , γελούσε πολύ και τα δύο αυτά αγόρια ,ο Αλέξης και ο Άρης το έκαναν να νιώθει όμορφα με τα αστεία και τα πειράγματα τους , μιλούσανε, κάνανε πλάκα και χορεύανε πολύ, εκείνο το βράδυ πέρασε τέλεια, ανέβηκε σε τραπέζια, ήπιε και πρώτη φορά μετά από χρόνια ήπιε για να περάσει καλά και όχι γιατί ήταν στενοχωρημένο, ένιωθε σαν να είχε διαγραφεί όλο το παρελθόν του και όλοι οι φόβοι και οι ανασφάλειες του.

 Η ανάγκη όμως που ένιωθε για ένα αγόρι που θα μπορούσε να του πει τα πάντα και που θα το αγαπούσε όσο κανείς, ήταν πάντα εκεί δεν έφευγε, τώρα είχε αλλάξει δεν ήταν το χοντρό κοριτσάκι με τα γιαλάκια , είχε ωραίο σώμα , ωραίο πρόσωπο, θα μπορούσε να το προσέξει κάποιο αγόρι, θα μπορούσε να έχει ένα αγόρι που του άρεσε. Έτσι του άρεσε ο Άρης, ήταν ωραίος και υπήρχε ένα ενδιαφέρον , αφού κάνανε αρκετή πλάκα , το ίδιο συνέβαινε και με τον Αλέξη αλλά ο Αλέξης είχε κοπέλα και δεν ήταν διατεθειμένο να πληγωθεί όπως την πρώτη φορά.. Τα πράγματα όμως μπερδεύτηκαν, το κοριτσάκι δεν ήθελε να πει τίποτα σε κανέναν αλλά ο αυθορμητισμός του και η παρορμητικότητα του το πρόδωσαν και έτσι ο Αλέξης κατάλαβε το ενδιαφέρον του για τον φίλο του και άρχισε να του μιλάει, να το συμβουλεύει , εκείνο καθώς φοβόταν γιατί όσο και να είχε βάλει στο ντουλάπι το παρελθόν του και να είχε ξεχάσει το αγοράκι του σχολείου, είχε πληγωθεί , και φοβόταν να ξαναπληγωθεί αλλά προσπαθούσε να διώξει πάντα τις αρνητικές σκέψεις και να σκέφτεται αισιόδοξα. Ο Αλέξης δεν κατάλαβε ποτέ γιατί, αλλά κέρδισε την εμπιστοσύνη του κάνανε παρέα, μιλούσανε με πρόσχημα πάντα τον Άρη και πως θα έπρεπε να τον προσεγγίσει αφού του άρεσε, ο καιρός όμως περνούσε και εκείνο μιλούσε πλέον μόνο με τον Αλέξη και καθόλου με τον Άρη , εκείνος είχε τραβηχτεί στην άκρη και έκανε παρέα με άλλη κοπέλα . Του άρεσε όμως να μιλάει με τον Αλέξη πάρα πολύ είχαν πάντα μια ωραία κόντρα στις κουβέντες τους που ήταν σαν ένα γλυκό παιχνίδι και αυτό του άρεσε υπήρχε ένα ενδιαφέρον . Ήταν τόσο γλυκό αυτό που συνέβαινε με τον Αλέξη και το έκανε να νιώθει τόσο ευτυχισμένο που δεν καταλάβαινε καθόλου τι του συμβαίνει μόνο ένιωθε όμορφα και η καρδία του ήταν ικανοποιημένη , δεν σκεφτόταν τίποτα , ήταν σε ένα ροζ συννεφάκι. Το μυαλό του σκεφτόταν μόνο το προφανές και το προφανές ήταν ότι του άρεσε ο Άρης , στον οποίο είχε στείλει μήνυμα και του το είπε ότι του αρέσει αλλά δεν πήρε ποτέ απάντηση από τον ίδιο και την περίμενε από τον Αλέξη εφόσον μιλούσε μαζί του γιαυτόν και εφόσον ο Αλέξης είχε γίνει κάτι σαν μεσολαβητής. Ο καιρός όμως περνούσε και καθώς το κοριτσάκι περίμενε μια απάντηση αυτή δεν ερχόταν και αυτό φοβότανε ότι πάλι ένα αγοράκι του κάνει πλάκα και το κοροϊδεύει. Οι φίλες του του λέγανε ότι ο Αλέξης το κοροιδεύει και επίσης του λέγανε ότι είναι ερωτευμένο με τον Αλέξη, εκείνο φοβότανε και επέμενε πως δεν είναι ερωτευμένο και πως ο Αλέξης δεν θα γυρνούσε να το κοιτάξει ποτέ γιατί είχε κοπέλα και τελικά από τον φόβο του πίστεψε ότι το κοροϊδεύει και αφού είχε περάσει και τόσος καιρός και δεν είχε πάρει απάντηση, είχαν δίκιο οι φίλες του. Έτσι μέσα στο μπερδεμένο του μυαλό έμεινε μόνο ότι το κορόιδευαν για άλλη μια φορά και γιατί όχι , είχε συμβεί και άλλη φορά.

Άρχισε να κλαίει , ένιωθε προδομένο και πολύ πληγωμένο , για άλλη μια φορά ένιωθε χαζή , την είχε πατήσει ξανά και αυτό πονούσε πολύ , το μιαλουδάκι του θόλωσε , δεν ήξερε τι να κάνει ,βαρούσε τα μαξιλάρια στον τοίχο, αυτή την φορά όμως δεν μπορούσε να κάνει πως δεν ακούει όπως όταν ήταν μικρό, δεν μπορούσε να μην μιλάει όπως όταν του λέγανε στο σχολείο διάφορα και το πειράζανε, δεν μπορούσε να κάτσει στο σπίτι και απλά να κλαίει μέχρι να περάσει , να κλαίει κρυφά χωρίς να το δει κανείς , δεν είχε την δύναμη αλλιώς θα προσπαθούσε να κάνει κακό στον εαυτό του όπως παλιότερα.. Έτσι  αποφάσισε να πάει να τον βρεί  στην φοιτητική λέσχη, χωρίς να μπορεί να σταματήσει τα δάκρυα του και να του ρίξει ένα ποτήρι νερό στα μούτρα μπροστά σε όλους , όπως του είχε υποσχεθεί σε μια από τις κόντρες τους , λέγοντας του πως αν το κορόιδευε θα του έριχνε ένα ποτήρι νερό στα μούτρα, και έτσι του έκανε και έφυγε με δάκρυα στα μάτια και χωρίς να μπορεί να τα σταματήσει για τρεις μέρες και νύχτες , έκλαιγε συνέχεια και δεν είχε όρεξη ούτε να φάει, για τίποτα , είχε εξαντληθεί και απλά περπατούσε χωρίς να νιώθει τίποτα και ούτε μπορούσε να σκεφτεί τίποτα.. Εκείνος όταν του έριξε το ποτήρι με το νερό δεν αντέδρασε καθόλου , όσες φορές συναντήθηκαν τις επόμενες μέρες ήταν και οι δύο σε άσχημη κατάσταση , τουλάχιστον στα μάτια του φαινόταν ότι και αυτός είχε στεναχωρηθεί πολύ γιαυτό που είχε συμβεί μεταξύ τους. Αυτή η ιστορία είναι μεγάλη ο Αλέξης ήταν πολύ σημαντικός άντρας στη ζωή μου γιαυτό θα σας πω την συνέχεια κάποια άλλη στιγμη.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ.Π